Het is vrijdag, de derde dinsdag in september 2023, Prinsjesdag. Ze belt me, heel ongewoon, al om kwart voor negen ’s morgens.
‘De televisie doet ut niet, Ik krij de Hubo niet te pakken,’ zegt ze. De avond ervoor deed hij het ook al niet. Toen had de thuiszorg de batterijen van de afstandsbediening vervangen. Het had niet geholpen.
‘Ma, het is kwart voor negen, su binne nog niet open, en su binne oek niet voor tv’s,’ reageer ik.
Ze protesteert: ‘De Hubo het al fan alles hier deen, dus dit lukt vast oek wel.’ Ik zeg dat ze beter de Expert kan bellen.
‘Nou, dan doen ik dat wel.’ Met het nummer hoef ik haar niet te helpen, dat heeft ze wel. Haastig verbreekt ze de verbinding.

Tompoezen zie ik voor me, de echte van de Hema. Gezelligheid voor de buis. Vroeger met Pa en tante Wil. Toen kwam de eerste keer zonder Pa. Niet vaak zag ik haar huilen maar toen moest ze dat wel, vertelde ze later. Na meer dan zestig jaar samen. Ook daar maakte ze wat van. Dat zag ik twee jaar geleden. Toen ging ik kort voor het spektakel begon nog even langs om iets lekkers te brengen. De sta-op stoel gedraaid naar de buis, haar troon. De koffiekan, de kopjes, melk en koekjes op de rollator, binnen handbereik. Opgewekt en vastberaden.

Als ik de vrijdag er na met haar facetime kijkt ze me, na het gebruikelijke gewiebel van de iPad en haar duim voor de lens, me helder aan. Haar haar in de krul, de kapper is net geweest. Ze vertelt me hoe het is afgelopen met de t.v.. Ze had de Expert gebeld. Die wilden wel komen, tussen 2 en 6 uur. Maar wat had ze daar nou aan. Ze wilde de koning zien en de jurk van Maxima. Ze had gewoon nog een keer gebeld. Een grote glimlach op haar gezicht, een leuk verhaal om te vertellen. Trots ook, denk ik.

‘Mut u hore,’ had ze gezegd. ‘Ik bin 93, jullie kenne mij hier niet su sitte late.’
Twintig minuten later stond de monteur op de stoep. En nog een minuut later deed haar beeldbuis het weer. De batterijen zaten verkeerd om in de afstandsbediening.

Er kwam een rekening. wat maakte het uit. Zij had de troonrede gezien. Lang zo leuk niet als andere jaren.