We bespreken het jaarverslag 2022. De directieleden, de interne vertrouwenspersoon en ik. De directeuren, voor een deel nieuw, vragen zich af hoe ze het onderwerp grensoverschrijdend gedrag levend kunnen houden in de teams. Een mooie vraag. De tip om in team overleggen regelmatig een regel uit de gedragscode te bespreken en erop te reflecteren.
‘Hebben wij eigenlijk een gedragscode?’ vraagt een van de aanwezigen zich af. Niemand weet het antwoord. Wel komen er herinneringen boven aan gedragscodes uit andere organisaties.
’Geen slippers en geen spaghettibandjes,’ zegt iemand. Het verlangen naar slippers en spaghettibandjes is groot. Hoogzomer, eind van de middag. In de vergaderruimte is het inmiddels 26,5 graden.
‘Slippers zijn gevaarlijk in het werk en niet representatief, spaghettibandjes aanstootgevend’, is de uitleg. Een gesprek over een gedragscode komt op gang. Nut en noodzaak. De conclusie: een duidelijk en concreet beschreven gedragscode zal medewerkers helpen elkaar aan te spreken op houding en gedrag.

Deze tekst is gebaseerd op ervaringen van mijn werk als vertrouwenspersoon. Gebeurtenissen zijn onherleidbaar beschreven, namen zijn verzonnen. Elke overeenkomst met een organisatie, plaats of persoon berust op toeval of schrijf ik toe aan het feit dat beschreven gebeurtenissen veelvuldig voorkomen.
