‘In de zomer ben ik leuker,’ zegt mijn zangjuf. Korte dagen, kou en regen. Aan het begin van de les een praatje over het weer.  

‘Ik ben nooit leuk,’ reageer ik. Een lastige dag, rumoerige buren in het kantoor naast me, een moeilijk gesprek met een opdrachtgever. We schieten in de lach. 

‘Altijd moeite met de overgang naar de herfst,’ nuanceer ik. Als het een keer winter is, is het wel weer goed. 

‘Ik vind het gewoon lastig, veranderingen,’ denk ik vlak voor ik mijn eerste noten zing. Veel melders hebben te maken met veranderingen, schiet het nog even door me heen. Opgelegde wijzigingen. Onverwacht en onvoorbereid soms. Het kunnen net de druppels zijn op de toch al volle bordjes. 

‘Nu maar even lekker zingen.’ De muizenissen in mijn hoofd galm ik onder pianobegeleiding de kamer in.