Dat kan toch niet? Daar moet iets aan gedaan worden,’ ik denk het regelmatig. Als een medewerker die zich meldt seksueel geïntimideerd wordt, ze daarom op zoek gaat naar een andere baan en je bang bent dat er meer ‘slachtoffers’ gaan vallen. Als een melder vanuit het niets een vaststellingsovereenkomst voor haar neus krijgt en die tekent omdat ze anders geen leven zal hebben onder de leidinggevende.
Wat doe jij als vertrouwenspersoon als de melder geen stappen wil ondernemen. Een vraag die vaak opduikt in intervisie. De onmacht die we voelen bij onrecht maakt dat we tot actie over willen gaan. Niks doen voelt vaak niet als een optie. Jouw actie kan gevolgen hebben voor de melder die je niet voorziet. Bovendien, als deze ‘nee’ zegt, hoe kun je dan toch tot actie overgaan. Zijn of haar grenzen overschrijden, dat hoeft niet nog een keer. Dealen met een gevoel van onmacht, niet eenvoudig. Maar soms komt er nog een ander moment waarop het onrecht veilig aan de kaak gesteld kan worden. Niks doen is vaak de enige optie!
